X
تبلیغات
رایتل

آریانا

خاطرات مدینه

هوالحق 

سلام 

 

خاطرات مدینه 

حدود دو ساعت در فرودگاه مهر آباد تاخیر داشتیم 

ساعت یازده شب از ایران به سمت عربستان حرکت کردیم 

همه ی بچه ها شاد بودن و هر کسی توی دنیای خودش بود 

شماره پرواز 1581 

حدود دو ساعت و نیم طول کشید تا چراغ های شهر مدینه نمایان شد و بی اختیار 

السلام علیک یا رسول الله 

السلام علیک یا فاطمه الزهرا 

.. 

توی مدینه ساعت دوازده شب بود 

زمان زیادی طول کشیده بود ولی همه هیجان داشتن و خستگی یادمون رفته بود 

در فرودگاه مدینه با ایرانی ها بد برخورد می کردن 

حدود 300-400 تا مسافر ایرانی توی سالن منتظر تشریفات اداری بودن 

انگشت نگاری و مهر پاسپورت و... 

دوربین هایی هم گذاشته بودند که شاید عکس هم می گرفتند 

بعد از چند دقیقه تازه مسئولانشون اومدن و شروع به انجام کارا کردن 

اونجا یه تعداد صندلی هم بود که حتی نذاشتن بشینیم 

توی این وضعیت یه تعداد مصری (از روی کارت هاشون فهمیدم) اومدن که خیلی سریع کارهاشون انجام شد و رفتن 

ما هم همچنان منتظر بودیم  

دیگه داشتیم کلافه می شدیم 

ولی به خاطر این اماکن مقدس مجبور بودیم سکوت کنیم 

بعد از این همه معطلی برای من و بعضی بچه ها انگشت نگاری نکردن 

خیلی تحقیر شدیم 

اینا به خاطر عقده هاشون و نداشتن فرهنگ خودشون رو اینطوری نشون می دن 

مثلا می خوان قدرت نمایی کنن 

فکرشو بکنین اینا 1400 سال پیش چی بودن 

بعد از این همه وقت در پناه اسلام مثلا آپدیت شدن 

حضرت محمد (ص) چی می کشیده از دست این ها 

شاید هم قرار بود این ها رو ببینیم تا به بخشی از بزرگی کار پیامبر پی ببریم

از اون طرف مسئولای کشور ما هم که فقط شعار می دن 

نمی دونم چرا هیچ برخوردی نمی کنن 

یعنی اینقدر ضعیف هستیم که حتی این ها هم واسه ما شاخ و شونه می کشن  

تقریبا همه ماسک زده بودن 

از ترس آنفولانزای خوکی

بعد ازین مراحل رفتیم ساک هامون رو پیدا کردیم و می خواستیم بریم که دیدیم اینا مثل این که ول کن نیستن. 

گفتن باید قرآن هاتون رو تحویل ما بدین 

سعی کردیم زیر بار نریم ولی نشد 

نمی دونم چرا قرآن ها رو جمع کردن،شاید به خاطر ترجمه دار بودنشون بود 

یا شاید هم می خواستن یه کاری کرده باشن تا ما رو بیشتر عصبانی کنن 

چون از کاروان های دیگه قرآن هاشون رو نگرفته بودن

دیگه فقط می خواستیم از فرودگاه بریم بیرون 

سوار اتوبوس شدیم تا بریم هتل که آماده بشیم واسه زیارت، 

توی اتوبوس همه ناراحت بودن 

ولی اشکالی نداشت 

می خواستیم جایی بریم که سرزنش ها گر کند خار مغیلان غم مخور

از توی اتوبوس واسه اولین بار مسجد پیغمبر رو دیدیم 

السلام علیک یا رسول الله.. 

 پ.ن: 

سعدی اگر عاشقی کنی و جوانی 

عشق محمد بس است و آل محمد 

  

یا حق!!

تاریخ ارسال: دوشنبه 26 مرداد‌ماه سال 1388 ساعت 10:26 ب.ظ | نویسنده: M | چاپ مطلب
نظرات (8)
دوشنبه 26 مرداد‌ماه سال 1388 10:46 ب.ظ
داستان‌گو [ ]
امتیاز: 0 0
لینک نظر
موفق باشی/.
پاسخ:
ممنون
سه‌شنبه 27 مرداد‌ماه سال 1388 12:10 ق.ظ
نیلوفر [ ]
امتیاز: 0 0
لینک نظر
قرار بود منم امسال برم...اما مثل اینکه هنوز خیلی برام زوده... خلاصه خوش به حالت...ایشالا موفق باشی...
پاسخ:
سلام
ممنون
ایشالا زودتر قسمت بشه و بری
هیچ وقت زود نیست
سه‌شنبه 27 مرداد‌ماه سال 1388 01:11 ب.ظ
دینا [ ]
امتیاز: 0 0
لینک نظر
سلام. وااای! چقدر بد!!
زمان حضرت محمد تعداد با سوادهاشون به اندازه انگشتان دست نبود. الانم به ۴۰ درصد نمیرسه! تمام این دم و دستگاه رو از پول نفت دارند.
سیاست خارجه ما افتضاحه!
من اگر بودم به کل چند سال رابطه رو قطع میکردم. یه کم ضرر کنند تا بفهمند که چه جوری باید با مردم برخورد کنند!
بهترین راه اینه که قرآن و مفاتیح رو توی گوشی موبایل بریزی :)
اللهم لعن علی عدوک یا علی
پاسخ:
سلام
با این همه ارزشش رو داشت
ایشالا بعداْ بیشتر توضیح می دم
قرآن و ادعیه توی گوشیم بود
سه‌شنبه 27 مرداد‌ماه سال 1388 02:20 ب.ظ
لیلا [ ]
امتیاز: 0 0
لینک نظر
سلام
سفر خوبیه اما خدا قسمت نکرد . یه بعد از ۳ سال اردیبهشت ۸۸ من و بابامو و مامانم قرار بود بریم که به خاطر بیماری بابام نرفتیم حالا هم اگه بریم باید بدون پدر بریم . چقدر دوست داشت این سفر رو .............
پاسخ:
متاسفم
ایشالا قسمت بشه حتما برین و اونجا هم به یاد پدرتون باشین
سه‌شنبه 27 مرداد‌ماه سال 1388 07:42 ب.ظ
راحیل [ ]
امتیاز: 0 0
لینک نظر
زیارت قبول !


پاسخ:
ممنون
ایشالا قسمت شما
سه‌شنبه 27 مرداد‌ماه سال 1388 11:45 ب.ظ
محمدرضا(حقیر) [ ]
امتیاز: 0 0
لینک نظر
سلام
ممنون از حضورت
پاسخ:
سلام
خواهش می کنم
چهارشنبه 28 مرداد‌ماه سال 1388 04:44 ب.ظ
موعود رحمت [ ]
امتیاز: 0 0
لینک نظر
با قطره اشکی مالامال از انتظار سلام.

حدود دو هفته پیش دقیقا این لحظات را تجربه کردم.

فوق العاده بود.

قلمی راندم بر این برگ سپید، شرمسارم زِ غلطهایش لیک؛ چشم دارم
به حسن نگاهی زِ عزیز.

فدایت شوم!
مگر از دیده رفتنت، تو را از دلهای ما نیز برده است؟
ایا به ما اطمینانی هست که در هجوم تیرها، سینه‌مان سپر بلای تو باشد یا نه؟
من که به لذت یک گناه رهایت می‌کنم، کجا دلخوشی تو باشم که یاور داری؟


به روزم با پستی کوتاه تحت عنوان رهایی از مرگ ناد‌انی.
اندیشه یک جوان ایرانی در این خصوص چیست؟
لطفاً راهکار ارائه بفرمایید.
با تشکر. منتظر حضور شما.
پاسخ:
واقعا راست می گی
جمعه 30 مرداد‌ماه سال 1388 02:08 ب.ظ
دختر نارنج و ترنج [ ]
امتیاز: 0 0
لینک نظر
چقدر بده که اینجوری با ایرانی ها برخورد می شه اونم کجا؟؟؟
متاسفم.. اما اشکالی نداره. مهم اینه که رفتی و دیدی اون مکان رو...
زیارتت قبول باشه...
پاسخ:
آره ولی به قول خودت مهم اونجا رفتن بود و باقی بهانه است
نام :
پست الکترونیک :
وب/وبلاگ :
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد