آریانا

نوستالوژِی دو کاج

هوالحق 

 

نوستالوژِی دو کاج 

 

دو کاج

در کنار خطوط سیم پیام

خارج از ده،دو کاج روییدند

سالیان دراز،رهگذران

آن دو را چون دو دوست می دیدند

***

روزی از روز های پاییزی

زیر رگبار و تازیانه ی باد

یکی از کاج ها به خود لرزید

خم شد و روی دیگری افتاد

***

گفت:«ای آشنا،ببخش مرا

خوب در حال من تأمّل کن

ریشه هایم ز خاک بیرون است

چند روزی مرا تحمّل کن»

***

کاج همسایه گفت با تندی:

«مردم آزار،از تو بیزارم

دور شو،دست از سرم بردار

من کجا طاقت تو را دارم؟»

***

بینوا را سپس تکانی داد

یار بی رحم و بی محبّت او

سیم ها پاره گشت و کاج افتاد

بر زمین نقش بست قامت او

***

مرکز ارتباط دید آن روز

انتقال پیام ممکن نیست

گشت عازم گروه پی جویی

تا ببیند که عیب کار از چیست؟

***

سیمبانان پس از مرمّت سیم

راه تکرار بر خطر بستند

یعنی آن کاج سنگ دل را نیز

با تبر تکّه تکّه بشکستند 

 

عجیب دلم گرفته و در عین حال عجیب انرژی دارم برای هر کاری ... 

تاریخ ارسال: شنبه 12 دی‌ماه سال 1388 ساعت 08:54 ب.ظ | نویسنده: M | چاپ مطلب
نظرات (1)
شنبه 12 دی‌ماه سال 1388 10:56 ب.ظ
آب - بابا [ ]
امتیاز: 0 0
لینک نظر
سلام بر دانشجوی پولدار
این شعرو خیلی وقت پیش شنیده بودم لذت دوباره بردم با خوندن مجددش .
به روزم با یادداشت " ازادی به تو ایمان دارم "
نام :
پست الکترونیک :
وب/وبلاگ :
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد